پارکور|یک وبلاگ دیگر با وردپرس

پارکور چیست؟

فقط کامپیوتر و اینترنت و اینا که نمیشه ، یکم هم به ورزش و لذت های دیگر زندگی بپردازیم خوبه.

از اینکه یک مطلب غیر قابل فهم بنویسم اصلآ خوشم نمی آد و اگر از خواننده های این وبلاگ بوده باشید این رو به خوبی می دونید. استفاده از کلمه های قلنبه سلمبه اصلآ سخت نیست ولی مهم اینه که شما بعد از خواندن این مطلب کاملآ متوجه می شوید پارکور چیست یا خیر؟  پس یکم ساده و روان می نویسم.

پارکور چیست؟

پارکور یک ورزش و هنر است ، هنر جا به جایی. برای مثال یک فرد عادی وقتی به یک ارتفاع می رسد دنبال پله برای پایین آمدن از آن می گردد اما یک پارکور کار از آن ارتفاع می پرد. یک آدم عادی وقتی به یک مانع می رسد مسیرش را عوض می کند اما یک پارکور کار آن مانع را با یکی از حرکات پارکور پشت سر می گذارد. البته منظورم این نیست که از این به بعد بجای از پله بالا و پایین رفتن از در و دیوار بپرید بالا و پایین و این کار در قالب ورزش انجام می شود نه زندگی روزمره !

اگر بخوام رسمی تر توضیح بدم میشه پارکور یعنی رفتن از نقطه A به B در سریعترین زمان با استفاده از توانایی های بدن انسان.

پارکور در ایران ورزش جا نیفتاده ای هست و خیلی ها تا حالا اسم آن را هم نشنیده اند و بدتر از آن عده ای درک نادرستی از این ورزش دارند مثلآ میگن این ورزش مال دزد هاست که از در و دیوار بری بالا یا عده ای فکر می کنند که پارکور جنگولک بازی ، بدل کاری ، حرکات آکروباتیک ، کلکل و… این چیز هاست که همگی اشتباه و غلط محض است.

پارکور مثل سایر ورزش ها ذهن شما رو از این دنیای کثیف آزاد می کنه و استرس رو به شدت کاهش می ده. به شما یاد میده چطوری با مشکلات زندگی مبارزه کنید. چون کم کم یاد می گیرید که نباید به خاطر وجود یک مانع مسیرتان را عوض کنید. باید مانع را از سر راهتان بردارید.

پارکور در دسته ورزش های بسیار خطرناک (Extreme) قرار نمی گیره ولی خوب ورزش خطرناکی هست و باید در آن سیاست ، صبر ، خود باوری ، شجاعت و… داشته باشید که با تمرین همه اینها را بدست میارید که در زندگی بسیار کمکتون می کنه.

واسه انجام تمرینات مطلوب پارکور باید کمی آمادگی بدنی (انعطاف و وزن مناسب و…) داشته باشید ولی با نداشتن اینها هم میتونید تمرینات پارکور را در حد خودتان انجام دهید.
عده ای فکر می کنند پارکور یعنی کله خر بودن ! میگن وقتی پله هست چرا از دیوار بپریم؟ خوب وقتی می تونید توپ رو با دست ور دارید و بدوید توی دروازه حریف و توپ رو بندازید اونجا چرا انقدر جون می کنید با پا بهم پاس می دید و… ، وقتی می تونید با هلی کوپتر یا تله کابین بروید بالای کوه چرا کوه نوردی می کنید که آخرش هم از اونجا بیفتید پایین؟
پس می بینید که ذات ورزش همین است و ذات پارکور هم مثل سایر ورزش ها گذر از موانع است. ورزشکاران بخاطر علاقه ورزش می کنند لازم نیست حتمآ با دید سود و منفعت جویی به ورزش نگاه کنید.

پارکور مثل همه ورزش های دیگه دنیایی از تکنیک و فلسفه است. یک انسان عادی وقتی از ارتفاع ۴ متری بپرد بدون شک آسیب می بیند در حالی که یک پارکور کار به سادگی از آن ارتفاع می پرد بدون اینکه کوچکترین آسیبی ببیند ، او با استفاده از فنون پارکور فشار وارد بر پاها را دفع می کند و صحیح و سالم می رود.

تاریخچه پارکور

پارکور از قدیم و زمانی که انسان نیاز به شکار کردن و شکار نشدن داشت وجود داشته است اما جرقه های پارکور به معنی امروزی توسط یک سرباز فرانسوی جنگ ویتنام به نام ریموند بل (Raymond Belle) زده شد. او در جنگ نیاز به هنری برای تعقیب و فرار ، امداد و نجات داشت. او از جمله آتش نشان های دلیر نیز بود و چندین ماموریت بسیار خطرناک را انجام داده بود. حدودآ ۲۸ سال پیش در یکی از روستاهای اطراف فرانسه پسر ریموند ،  دیوید بل (David Belle) بعضی از این حرکات پدر خود را با بازی های کودکانه با دوستانش آمیخته بود. وقتی بزرگتر شدند روی این هنر کار کردند و آن را به این شکل امروزی تبدیل کردند. در اصل پدران این رشته دیوید بل و سباستین فوکان (Sebastian Foucan) هستند.

بعد از مدتی بین سباستین فوکن و دیوید بل اختلافاتی بر سر عقاید مختلف بوجود آمد که منجر به تقسیم شدن این رشته به دو بخش متفاوت شد. سباستین معتقد بود که در پارکور باید کمی حرکات نمایشی و خلاقانه و زیبا وجود داشته باشد ، اما دیوید می گفت زیبایی حرکات هیچ اهمیتی در پارکور ندارد. پس سباستین رشته جدیدی به نام Free Running را پایه گذاری کرد.

تفاوت Free Running با Parkour در طرز تفکر برای گذر از موانع است.Parkour : رسیدن از نقطه A به B در سریعترین زمان ممکن با استفاده از توانایی های بدن انسان.

Free Running : رسیدن از نقطه A به B با زیبا ترین ، خلاقانه ترین ، هارمونیک ترین حرکات در کوتاه ترین زمان ممکن با استفاده از توانایی های بدن انسان.

بنا به دلایلی ، تعریف دقیق تاریخچه ی پارکور بسیار سخت است .

ژرژ هبرت (Georges Hébert ) اولین شخصی بود که در مورد پارکور مطالبی را بیان نمود . او یک افسر نیروی دریایی فرانسه و ساکن سنت پیر در مارتینیک بود (جزیره ای در کارائیب )

در سال ۱۹۰۲ در آن شهر آتشفشان مصیبت باری رخ داد و ژرژ عملیات نجاتی را ترتیب داد که جان صدها نفر را نجات داد . این تجربه تاثیرات چشمگیری بر ایشان گذاشت و باور وی را به اینکه مهارت های ورزشی باید با ازخودگذشتگی و شجاعت ترکیب شوند افزایش داد . شعار ژرژ “Etre fort pour être utile “ بود که به معنی ” قوی شوید تا مفید باشید  ” است .

بعد ها ژرژ به عنوان یک مربی خصوصی در دانشگاه Reims فرانسه شروع به کار کرد و اصول کار او “natural method “ یعنی ” روش طبیعی “ بود  که اصولا راه هایی برای جابه جایی در محیط بودن .

اصطلاح پاکور برای اولین بار توسط سربازان فرانسوی ، در ویتنام برای تمرینات عبور از موانع به کار برده شد .

گیلبرت کیتن (Gilbert Kitten ) که این سربازان فرهیخته را دیده بود ، همه چیز را در مورد آنها به نوه ی جوان خود یعنی دیوید بل ( David Belle ) گفته بود . دیوید ۱۴ سال اول زندگی اش را در Fécamp فرانسه گذراند . او مهارتهایی در زمینه ی ژیمناستیک ، هنرهای رزمی  و ورزشهای مرتبط کسب کرد و از آنجایی که همیشه مانند پدرش به شجاعت و قهرمان بودن علاقه داشت تلاش کرد که به عنوان یک مامور آتش نشانی انجام وظیفه کند . اما به علت مصدومیت مچ دستش ناچار به کناره گیری شد .

بعد از اینکه مچ دست او بهبود یافت ، به ارتش فرانسه ملحق شد . ولی به علت مخالفت هایی که با سختگیری رژیم داشت از ارتش خارج شد و این بار سعی کرد که توانایی غلبه بر موانع را در زندگی به کار گیرد .

دیوید بل یکی از ۳ نفری بود که به طور جدی شروع به تمرینات پارکور کرد . دو نفر دیگر یان هنوترا ( Yann Hnautra ) و دیوید مالگوگن ( David Malgogne ) بودند . مالگوگن زیاد با آنها نماند و در آخر دیوید بل و یان اولین گروه پارکور را با نام یاماکاسی ( Yamakasi ) در سال ۱۹۹۷ تشکیل دادند و بر هنر جابه جایی تمرکز کردن . این نام ( Yamakasi ) از زبان لینگالا کنگو ، و به معنی روح قوی ، بدن قوی ، مرد قوی و استقامت است .

( اعضای گروه یاماکاسی عبارتند از avid Belle, Laurent Piemontesi, Sébastien Foucan, Yann Hnautra Charles Perrière, Malik Diouf, Guylain N’Guba-Boyeke, Châu Belle-Dinh,  Williams Belle )

بعد از مدتی اختلاف نظر بین بل و سباستین فوکن منجر به جدایی این دو شد و سباستیان که بر این عقیده بود که رسیدن از نقطه ی A به نقطه ی  B باید با حرکت یا حالت زیبایی همراه باشد ، سبک جدیدی به نام Freeruning را بنیان گذاری کرد .

سپس دیوید بل گروه یاماکاسی را ترک کرد و کم کم پیشرفتهای چشم گیری در پارکور به وجود آمد .